სახლის გემო, რომელსაც ენდობი

ბავშვობის ზაფხულებს დასთან ერთად სოფელში ვატარებდი. შუადღისას წესი გვქონდა — ბავშვებს ერთი-ორი საათით უნდა დაგვეძინა. სანამ გვეძინა, ბებია ორცხობილას აცხობდა, და ვინც ყველაზე გვიან ადგებოდა, ის ყველაზე დიდ ორცხობილას იღებდა პრიზად — ამიტომ ხანდახან საათობით ვწვებოდით და არ ვდგებოდით.

ის ორცხობილა უგემური, მშრალი, უშაქრო და უფორმო იყო — და ჩემი ბავშვობის ყველაზე გემრიელი. ის გემო ვეღარასდროს განმეორდება. სწორედ ამიტომ შევქმენი ულუფა: რომ სახლის ნამდვილი გემო დავაბრუნოთ და სანდო სახლის მზარეულებს რეალური შემოსავალი მივცეთ.

რესტორნების სფეროში ყველაზე ქვემოდან დავიწყე — მიმტანიდან სასტუმროებისა და რესტორნების F&B და შესყიდვების მენეჯერამდე. დღეს კვების სფეროში საკუთარი ბიზნესი მაქვს.

ჩემთვის ულუფა მხოლოდ ბიზნესი არ არის. ყველა უბანში არის ადამიანი, რომელიც ნებისმიერ რესტორანზე უკეთ ამზადებს, მაგრამ მთელი ცხოვრება მხოლოდ თავის ოჯახს კვებავს — რადგან საკუთარი სამზარეულო სამსახურად არ ითვლება. ულუფა სწორედ ასეთ ადამიანებს აძლევს შემოსავალს, სახელს და საკუთარ სტუმრებს; მათ კი, ვისაც სახლის საჭმელი ენატრება — თეფშს, რომელიც სახლში აბრუნებს. ეს საქმე მინდა მთავარ საქმიანობად ვაქციო და მომავალში საქართველოს ფარგლებს გარეთაც გავიტანო: სახლის გემო ყველგან სჭირდებათ.